22: Pictura

Introductie

Holconius en Selena hebben de schilder Lucius laten komen om een nieuwe wandschildering in de eetkamer aan te brengen. Ze kunnen het echter niet eens worden over wat er precies afgebeeld moet worden...

Holconius: Ecce, Selena mea, Lucius pictor adest.

   Arcessivi eum, quia in triclinio novam picturam

   cupimus.

Selena: Dic, Luci: quas picturas nostra in urbe

   fecisti? In cuius domo? Ubi opus tuum videre

   possumus?

Holconius: Cara stulta asella, Lucius est pictor

   clarus Pompeiis. Ubique plurima opera optima

   pinxit.

Lucius: Vero picturas meas homines laudant:

   contentus sum. Quomodo me parietem ornare

   iubetis? Utrum hortum amoenum floresque

   arboresque an fabulas deorum cupitis?

Selena: Pinge nobis fabulam de dulci amore, nam

   omnia vincit amor. Nuper vidi pulcherrimam

   picturam Apollinis et Daphnes, aut etiam

   pulchriorem picturam Pyrami: in pictura

   Pyramus ipsum se gladio necat.

Holconius: Quid? Num nostros hospites

   miserrimis fabulis tristes facere cupis? Nova

   pictura ostendere debet viros fortes et arma,

   nam virtus in bello Romanos decet.

Selena: Minime mihi placet! Quis inter cenam

   sermones habere cupit de periculis pugnae, de

   crudelitate belli, de vulneribus, de sanguine?

Holconius: Uah! Nonne multus sanguis quoque

   in pictura Pyrami fluit?

Lucius: Cur iurgatis? Num difficile est coniungere

   sententias vestras? Qui deus bellum et arma

   protegit? Quem deum Romani patrem vocant

   urbis suae? At cui deae succumbit is etiam,

   quod amor eum quoque vincit? Sine dubio

   novistis fabulam de deo belli deaque amoris.

   Haud tristis fabula: omnes dei in Olympo

   valde riserunt de dolo mariti decepti. Ergo

   meum consilium est pingere Martis Venerisque

   amorem. Quid putatis? Placetne vobis?

Holconius: Optime! Quando incipere potes?